Jika lesi kanser paru-paru banyak, bolehkah lebih banyak tisu paru-paru dikekalkan?

Bagaimanakah pesakit dalam kes ini dirawat?

Andrew Car, pesakit British berusia 57 tahun, mempunyai lebih sepuluh nodul pada kedua-dua paru-paru. Menurut laporan Hospital Dongfang Shanghai yang diterbitkan pada 2025-4, pasukan terlebih dahulu merawat 6 lesi pada paru-paru kirinya, dengan rawatan sebelah lagi dirancang beberapa bulan kemudian.[1]

Dia menjalani ablasi berbantukan torakoskopi. Bagi pesakit kanser paru-paru yang sudah disahkan dan bimbang kehilangan tisu paru-paru selepas beberapa lesi dibuang, kes ini boleh difahami: selain reseksi, ablasi setempat mungkin turut dibincangkan. Namun, kes ini tidak boleh digunakan terus untuk berbilang nodul yang ditemukan melalui pemeriksaan kesihatan dan belum dikenal pasti sifatnya.

Pada 2025-3-21, pasukan menyelesaikan ablasi 6 nodul di paru-paru kiri dalam masa 4 jam. Rawatan itu dilakukan di bawah anestesia am, dengan hirisan kecil intercostal dan saliran dada. Ia bukan "tiada pembedahan, tiada trauma." [1]

Dalam pemeriksaan susulan pertama yang direkodkan dalam laporan itu, doktor menilai berdasarkan CT bahawa ablasi kesemua 6 lesi telah selesai; rawatan susulan untuk paru-paru kanan masih dirancang. Laporan asal tidak memberikan maklumat tentang kekambuhan jangka panjang pesakit ini dan tidak mengesahkan bahawa rawatan pada sebelah lagi telah selesai.[1]

Oleh itu, kes ini menunjukkan satu cara menangani berbilang lesi, bukan bukti bahawa satu rawatan menyelesaikan semua lesi kedua-dua paru-paru.

Apakah perbezaan antara ablasi dan reseksi?

Pembedahan reseksi membuang bahagian tisu paru-paru yang mengandungi lesi; ablasi pula menggunakan haba atau sejuk untuk memusnahkan tisu pada lesi, dengan matlamat mengekalkan tisu paru-paru yang lain.[2][3] Bagi pesakit dengan berbilang lesi, perkara yang wajar dibandingkan ialah jumlah tisu paru-paru yang akan hilang sepanjang pelan rawatan, sama ada semua lesi yang memerlukan rawatan dapat dirawat, dan pilihan rawatan yang masih tersedia selepas itu.

Namun, ablasi bukan satu prosedur yang seragam. Kes Shanghai di atas menggunakan bantuan torakoskopi, manakala maklumat pesakit UCLH menerangkan ablasi perkutaneus berpandukan imej. Laluan untuk mencapai lesi berbeza antara kedua-duanya; angka risiko, tempoh tinggal di hospital atau masa pemulihan bagi satu laluan tidak boleh digunakan untuk laluan yang lain.[1][2]

Data UCLH menyenaraikan ablasi paru-paru seperti yang digunakan untuk beberapa kanser paru-paru kecil atau bilangan metastasis paru-paru yang terhad, dan juga boleh dipertimbangkan untuk pesakit yang tidak sesuai untuk pembedahan; ia juga menyenaraikan risiko pneumothorax, pendarahan dan jangkitan. [2] Memelihara tisu paru-paru adalah matlamat rawatan, yang tidak bermakna tiada komplikasi, dan juga tidak bermakna ablasi adalah lebih baik daripada reseksi atau radioterapi.

Bandingkan pilihan berdasarkan setiap lesi

Kehadiran lesi pada kedua-dua paru-paru sahaja tidak mencukupi untuk menentukan rawatan. Jenis kanser paru-paru, lokasi lesi, penyebaran ke bahagian lain dan keadaan tubuh pesakit mempengaruhi pelan.[3] Banyak nodul juga tidak boleh semuanya dianggap kanser paru-paru tanpa penilaian.[4]

Jika doktor mencadangkan reseksi atau ablasi, minta pasukan menjelaskan pelan bagi setiap lesi:

1. Lesi manakah yang sudah mempunyai bukti patologi dan manakah yang masih memerlukan penilaian lanjut? Mengapakah lesi-lesi ini dirawat dahulu?

2. Jika reseksi dilakukan, tisu paru-paru manakah yang dijangka dibuang? Jika ablasi dilakukan, laluan manakah yang digunakan, dan lokasi manakah yang tidak dapat dicapai atau mempunyai risiko lebih tinggi?

3. Bagaimana untuk menangani lesi yang tinggal? Apakah hasil semakan yang akan mengubah langkah seterusnya?

Bagaimanakah menyediakan rekod sendiri?

Perbandingan ini lebih membantu memahami perbezaan kedua-dua pilihan berbanding hanya membandingkan saiz hirisan. Kes Shanghai menggunakan rawatan secara berperingkat; kesesuaian pendekatan yang sama untuk pesakit lain perlu dinilai berdasarkan pengimejan, patologi dan fungsi paru-paru mereka sendiri. Rekod sedia ada boleh disusun mengikut Panduan Penyediaan Rekod Perubatan dan Pengimejan untuk membantu pasukan pakar membandingkan pilihan.